Doorzichtig
Je kijkt er zomaar doorheen
met je eigen vingers vlak voor je ogen.
Het komt door de afstand, dat je een oppervlak ziet.
Net zo met je pols, bij een bepaalde afstand lijkt die dunner.
Wie ziet dat, wat kijkt er van achter de ogen mee en herkent.
Ik zie dat, zegt men, ik kijk van achter mijn ogen en herken.
Een ik persoon verknoping, eigent zich het zien op.
Oppervlakkig geredeneerd schijnt dat ook zo,
want het geheugen verbindt al het zien als
aparte plaatjes aan elkaar tot een film.
Het ik verknoopt zich met de plaatjes.
Jij bent die film verschijnselen niet.
Je wezen is, lege beschikbaarheid,
expressie volle veelvoudigheid.
Zijn in de volheid & leegte.
Het donker & licht zijn.
Volledig doorzichtig.
Portretschilderkunst Biografie weglaten Gedichten recent werk Kubussen Portretfase Advaita inspiratie diversen collages honden mensen bloemen aanspanning jachttaferelen KWPN hengsten